Τιμώντας την προσφορά και το όραμα: Η αίθουσα Πληροφορικής του Σχολείου μας πήρε το όνομα του Αστέριου Ρώμπη

 

«Η μνήμη είναι η αδελφή της ιστορίας». Με αυτή τη βαθιά πεποίθηση και αναγνωρίζοντας την αξία της τοπικής μας ιστορίας, οφείλουμε να τιμούμε τους ανθρώπους εκείνους που με την ανιδιοτελή προσφορά τους σφράγισαν την πορεία του τόπου μας.

Ένας από αυτούς τους ανθρώπους ήταν ο Αστέριος Ρώμπης. Ως επί σειρά ετών Δημοτικός Σύμβουλος, υπήρξε ο πρωτεργάτης που δρομολόγησε και έφερε εις πέρας όλες τις απαραίτητες διαδικασίες για την ανέγερση του κτιρίου που στεγάζει σήμερα το 2ο Δημοτικό Σχολείο. Το όραμά του όμως δεν σταμάτησε εκεί. Με δική του έγκριση και πρωτοβουλία, το σχολείο μας απέκτησε το πρώτο του εργαστήριο πληροφορικής σε μια εποχή που ανάλογες υποδομές δεν διέθεταν ούτε τα Γυμνάσια ή τα Λύκεια της χώρας.

Σε μια συγκινητική και σεμνή τελετή, που πραγματοποιήθηκε την Πέμπτη 19 Φεβρουαρίου, το σχολείο μας τίμησε τη μνήμη του. Παρουσία του Δημάρχου, κ. Ιγνάτιου Καϊτεζίδη, του Προέδρου του Δημοτικού Συμβουλίου και Προέδρου του ΦΟΔΣΑ, κ. Μιχάλη Γεράνη, πλήθους επισήμων, καθώς και συγγενών και φίλων του εκλιπόντος, πραγματοποιήθηκε η ονοματοδοσία της αίθουσας του Εργαστηρίου Πληροφορικής προς τιμήν του.

Μια κίνηση ελάχιστου φόρου τιμής σε έναν άνθρωπο που πίστεψε στη νέα γενιά και εργάστηκε ακούραστα για το μέλλον των παιδιών του χωριού μας.

Εις μνήμην Αστέριου Ρώμπη.

Επίσκεψη στο Μνημείο του Τάσο Τούση

Την Τετάρτη ο κ. Κουνελάκης παρουσίασε στους μαθητές του 1ου κ΄2ου Δ.Σ. Ασβεστοχωρίου των τμημάτων της ΣΤ΄ Τάξης << ΜΑΘΕ ΤΟ ΝΟΗΜΑ ΤΗΣ ΠΡΩΤΟΜΑΓΙΑΣ>>.

Στη συνέχεια επισκεφθήκαμε το μνημείο του Τάσο Τούση που βρίσκεται στο Ασβεστοχώρι και τιμήσαμε το πρώτο θύμα στα γεγονότα του ΄36

Ο Tάσος Τούσης έμεινε γνωστός στη Νεότερη Ελληνική Ιστορία ως ο πρώτος νεκρός στην διάρκεια της εργατικής διαδήλωσης του 1936 στη Θεσσαλονίκη. Ο Τάσος Τούσης έπεσε νεκρός από σφαίρες της αστυνομίας στη διασταύρωση των οδών Βενιζέλου και Εγνατία στις 9 Μαΐου 1936 και ώρα 10:30' πρωινή.

Ο Τάσος Τούσης κατάγονταν από το Ασβεστοχώρι, ήταν αυτοκινητιστής και είχε ηλικία 25 ετών την ημέρα του θανάτου του.

Οι απεργοί μετά το συμβάν ξήλωσαν μια πόρτα και περιέφεραν πάνω της το σώμα του νεαρού εργάτη.

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδει

Μνημείο Τάσο Τούση στο Ασβεστοχώρι

Εργατική Πρωτομαγιά

Την πρώτη Μαΐου γιορτάζεται η μέρα των εργατών. Είναι στην πραγματικότητα η καθιερωμένη γιορτή της εξέγερσης των εργατών του Σικάγου, η οποία αποτέλεσε μια από τις κορυφαίες στιγμές της πάλης των τάξεων στη νεότερη εποχή. Το Μάη του 1886 τα εργατικά συνδικάτα στο Σικάγο ξεσηκώθηκαν διεκδικώντας ωράριο εργασίας στις 8 ώρες και καλύτερες συνθήκες εργασίας.Εορτάζεται επίσης και σαν μέρα των λουλουδιών και της Άνοιξης.Η μέρα έχει θεσπιστεί ως εργατική απεργία και όλες οι υπηρεσίες και οι επιχειρήσεις παραμένουν κλειστές.

Εργατική Πρωτομαγιά στην Θεσσαλονίκη 

ο 1936 κορυφώνονται οι διαδηλώσεις από τους καπνεργάτες της Θεσσαλονίκης. Τα γεγονότα ξεκίνησαν γύρω στον Φεβρουάριο, με κατάληψη ενός εργοστασίου ύστερα από την απόρριψη των αιτημάτων των εργατών και συνεχίστηκε με συμπαράσταση καπνεργατών από άλλα εργοστάσια. Εναντίον τους χρησιμοποιήθηκε τόσο η αστυνομία όσο και ο στρατός. Δεν υπήρχε κεντρική συγκέντρωση, αλλά μικρές συγκεντρώσεις με ομιλητές σε διάφορα μέρη της πόλης. Οι εργατικές κινητοποιήσεις κορυφώθηκαν στην πόλη τον Μάιο του 1936, με τη μεγάλη απεργία και διαδήλωση των καπνεργατών, που πνίγηκε στο αίμα από την δικτατορική κυβέρνηση Μεταξά, με συνολικά δώδεκα νεκρούς ανάμεσα στους οποίους και ο 25 χρονος αυτοκινητιστής Τάσος Τούσης, στη διασταύρωση Εγνατία και Βενιζέλου. Η φωτογραφία που απαθανάτισε την μητέρα του να τον θρηνεί μόνη στο μέσον του δρόμου, στη διασταύρωση των οδών Βενιζέλου και Εγνατία, δημοσιεύθηκε στον Τύπο και αποτέλεσε την έμπνευση του Γιάννη Ρίτσου για την συγγραφή της συλλογής του Ο Επιτάφιος.^[2]

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια

19 Μαΐου- Η Γενοκτονία των Ελλήνων του Πόντου

Το 1919 οι Έλληνες μαζί με τους Αρμένιους και την πρόσκαιρη υποστήριξη της κυβέρνησης Βενιζέλου προσπάθησαν να δημιουργήσουν ένα αυτόνομο ελληνοαρμενικό κράτος. Το σχέδιο αυτό ματαιώθηκε από τους Τούρκους, οι οποίοι εκμεταλλεύθηκαν το γεγονός για να προχωρήσουν στην «τελική λύση».

Γενοκτονία των Ελλήνων του Πόντου

Οι μαθητές της Δ΄ Τάξης του 2ου Δημ. Σχολ. Ασβεστοχωρίου, με τη βοήθεια μαθητών από την Ε΄και ΣΤ΄ Τάξεις που χόρεψαν ποντιακούς χορούς, παρουσίασαν ένα αφιέρωμα για να μην ξεχνάμε ότι ...

Το 1919 οι Έλληνες μαζί με τους Αρμένιους και την πρόσκαιρη υποστήριξη της κυβέρνησης Βενιζέλου προσπάθησαν να δημιουργήσουν ένα αυτόνομο ελληνοαρμενικό κράτος. Το σχέδιο αυτό ματαιώθηκε από τους Τούρκους, οι οποίοι εκμεταλλεύθηκαν το γεγονός για να προχωρήσουν στην «τελική λύση».

Στις 19 Μαΐου 1919 ο Μουσταφά Κεμάλ αποβιβάζεται στη Σαμψούντα για να ξεκινήσει τη δεύτερη και πιο άγρια φάση της Ποντιακής Γενοκτονίας, υπό την καθοδήγηση των γερμανών και σοβιετικών συμβούλων του. Μέχρι τη Μικρασιατική Καταστροφή το 1922 οι Ελληνοπόντιοι που έχασαν τη ζωή τους ξεπέρασαν τους 200.000, ενώ κάποιοι ιστορικοί ανεβάζουν τον αριθμό τους στις 350.000.

Όσοι γλίτωσαν από το τουρκικό σπαθί κατέφυγαν ως πρόσφυγες στη Νότια Ρωσία, ενώ γύρω στις 400.000 ήλθαν στην Ελλάδα. Με τις γνώσεις και το έργο τους συνεισέφεραν τα μέγιστα στην ανόρθωση του καθημαγμένου εκείνη την εποχή ελληνικού κράτους και άλλαξαν τις πληθυσμιακές ισορροπίες στη Βόρειο Ελλάδα.

Με αρκετή, ομολογουμένως, καθυστέρηση, η Βουλή των Ελλήνων ψήφισε ομόφωνα στις 24 Φεβρουαρίου 1994 την ανακήρυξη της 19ης Μαΐου ως Ημέρα Μνήμης για τη Γενοκτονία του Ποντιακού Ελληνισμού.

ΠΗΓΗ: http://www.sansimera.gr/articles/140#ixzz49UefVNvj